با تشکر از ایران استار  از برای چاپ این مقاله
اکتبر /10/ 2013

میدانیم که ایرانیانی که در منطقه ویلودیل زندگی میکنند با اینکه تعدادشان بسیارند، ولی نسبت به جمعیت در مقام سوم بعد از جوامع چینی و کره ای قرار دارند. این را هم میدانیم که تعداد ساکنین در این منطقه ملاک عمل نبوده، بلکه چه تعداد از این افراد در این انتخابات شرکت کرده و رای خواهند داد در درجه اول اهمیت قرار دارد. یکی از شروط و لزومیات اساسی جهت پیروزی در این انتخابات، تعداد افرادی میباشد که به عضویت حزب لیبرال درآمده و در این رای گیری شرکت خواهند داشت. شک و تردید نیست که با جذب تعداد بیشتر افراد میتوان شانس موفقیت را بیشتر نمود. فعالیت سه کاندیدا، آنهم فقط در جهت جذب و علاقمند نمودن افراد جامعه به این حرکت اجتماعی، مطمئنن نسبت به حالتی که رقابت در میان باشد، میتواند نتایج بهتری به بار آورد. روشن و واضح است که حضور هر کاندیدا در صحنه، با شرکت کلیه اقوام، دوستان، آشنایان و حامیان او همراه خواهد بود.

این امید همیشه وجود خواهد داشت، که در روند کار، خود کاندیدا ها نسبت به فعالیت خویش و دیگر شرایط بوجود آمده، دریابند که کدامین از حمایت بیشتر افراد جامعه برخوردار بوده، و بصورت طبیعی، دوستانه و داوطلبانه به نفع دیگری کناره گیری نمایند. غیر از آن میتوان پیشنهاد نمود که قبل از انتخابات نهائی، با یک انتخابات نمادی بتوان یکی از آنان را برگزیده و معرفی نمود. قابل ذکر است که در مصاحبه کوتاهی که با این سه کاندیدا در گذشته به عمل آمده، هر سه آنان موافقت خود را با این پیشنهاد اعلام نموده اند.

نامه سر گشاده یکی از کاندیدا ها که دو هفته پیش در نشریات به چاپ رسید، نشان دهنده خلوص نیتی میباشد که بی شک در هر سه کاندیدا، در جهت حمایت از منافع جمعی وجود دارد. باید اذعان نمود که این نامه همزمان ابهاماتی را نیز در اذهان عمومی بوجود آورده است. پیشنهاد ایشان در جهت بوجود آوردن کمیته ای که با در نظر گرفتن صلاحیت و شانس موفقیت هر کدام از کاندیدا ها از طریق حکمیت یکی از آنان را برگزیند، شاید در برخوردی سطحی، منطقی، عقلانی و خیر خواهانه بنماید. با کمی توجه میبینیم که این نحوه نگرش بی احترامی و از بین بردن حق رای و نظر رای دهندگانی میباشد که در این انتخابات باید شرکت کنند. پیشنهاد کمیته گزینش، ما را به یاد شورای نگهبان و تاثیرات منفی آن در انتخابات و اجتماع می اندازد، که مضرات آن بر همگان روشن و آشکار است و لزومی به بررسی و بحث پیرامون آن ندارد.

اطلاع داریم که در ماه های گذشته، جلساتی با شرکت این سه کاندیدا و با حضور افراد برجسته جامعه در جهت بوجود آوردن تفاهم میان سه کاندیدا و معرفی یکی از آنان، به عمل آمده است. متاسفانه و یا خوشبختانه این گردهمائی ها به نتیجه ای نرسیده اند. مطرح نمودن مجدد و به افکار عمومی کشاندن این موضوع، میتواند به نحوی، زیر فشار گذاشتن کاندیدا های دیگر، و بهره برداری سیاسی تلقی شود. اگر بر این باور باشیم که این سه کاندیدا که قصد آن دارند خود را نماینده مردم در پارلمان کانادا معرفی نمایند، نتوانند صلاحیت و شانس خود و دیگران را، خود محک زنند و لازم می بینند که شخص دیگری این قضاوت را به عمل بیاورد خود علامت سئوالی دیگر است.

در ثانی اگر کاندیدائی واقعا بر این باور باشد که حضور یک کاندیدا در انتخابات به نفع کامیونیتی بوده، و دیگران را نیز به اندازه خود از برای این سمت صالح می یبیند، چرا نباید داوطلبانه به نفع دیگران کناره گیری نماید؟ یا باید در این تصور بود که این کاندیدا در تشخیص صلاحیت ها خود را برتر دانسته، و یا علم براین دارد که این پیشنهاد به هیچ وجه شانس موفقیت عملی نداشته، و ایشان میتواند از آن بهره برداری سیاسی بنماید. همچنانکه میبینیم  که در نظر سنجی که یکی از نشریات فارسی زبان در هفته گذشته به عمل آورده، نام این کاندیدا بار ها بر زبان آمده و به عنوان پیشنهاد تکرار شده است.

امیدواریم که این تجزیه و تحلیل به هیچ عنوان نشان از مخالفت ما با این کاندیدا تلقی نشده، بلکه دلایلی در جهت اثبات منافع حضور سه کاندیدا در انتخابات باشد.

انتخاباتی با شرکت سه کاندیدای ایرانی در یک حوزه، از مواردی نیست که هر روزه با آن مواجه باشیم. در طول سی و چند سالی که از مهاجرت انبوه ایرانیان به کانادا میگذرد، این برای اولین بار است که موردی اینچنین پر اهمیت پیش آمده باشد. تا حدی که کل جامعه ایرانی را در بر گرفته و میتوان آنرا آزمایشی از برای کامیونیتی تلقی نمائیم.

زمان آن رسیده که در این دوران حساس، به مواردی که در اینجا اجمالن به ذکر بعضی از آنها می پردازیم، و نشان دهنده ساختار اجتماعی جامعه ما میباشد، نگرشی عمیق و توجهی بیشتر داشته باشیم:
- نحوه برخورد و عملکرد هر کدام از کاندیدا ها، حرکت آنها در جهت منافع جمعی و یا فردی
- نحوه بر خورد رسانه ها و نشریات، بی طرفانه بودن آنها نسبت به هر سه کاندیدا ویا جهت گیری خاص و ایلی- طایفی رفتار کردن آنها، بی تفاوتی و یا میزان اهمیتی که به این موضوع میدهند، ، جوابگوئی و احترام به مسئولیتهای رسانه ای خود در  جهت رساندن اخبار و اطلاعات و بوجود آوردن آگاهی جمعی
- برخورد گروه ها، افراد سرشناس و فعالین اجتماعی، شرکت و یا کناره گیری آنها
- حساسیت، تحرک، بی تفاوتی و یا سکوتی که تک تک افراد جامعه به این موضوع نشان میدهند
- و مهمتر از همه رفتار آن افرادی که خواسته و ناخواسته در هر موضوعی روش آنها پرخاش، انتقاد و حمله به شخصیت افراد بوده و نه افکار آنان، که در بسیاری از موارد باعث آن میگردد که هر حرکتی از روند طبیعی و عادی خود خارج شده و به بیراهه کشیده شود.

در چند ماهی که در پیش است، جامعه ما خود را در مقابل آزمایشی خواهد یافت، تا که در یابد حاصل سی و چند سال زندگی در جامعه ای دموکراتیک و آزاد چیست، و چگونه توانسته است از ثمرات و شرایط مثبت آن بهره گیری کند. آزمایشی که تک تک ما از طریق آن بتوانیم به  تضاد میان پندار، گفتار و کردار خویش پی ببریم. دریابیم که آیا توانسته ایم به جامعه ایده آلی که مادام از آن سخن گفته و آرزویش را در دل داریم اندکی نزدیک تر شده باشیم. چه خوب بود که در صورت شکست در این آزمایش حداقل پی به دلایل آن ببریم.

چه بهتر که همزمان با شرکت در فعالیتهای مربوط به این انتخابات، شاهد اعمال و رفتار خود و دیگران باشیم. شاید لازم به آن باشد که این اعمال و رفتار ها به گونه ای ضبط و ثبت گردند، تا که در آینده نسبت به روند و نتایج این حرکت جمعی بتوانیم تجزیه و تحلیلی صحیح نموده و شناخت بهتری از جامعه خود به دست بیاوریم. اگر بتوانیم از هم اکنون این عمل را آغاز نمائیم شاید که بتوانیم حتی جلوی بسیاری از خطاهای خود را  بگیریم.

آنهائی که به نحوی با فعالیتهای "حمایت و  همبستگی" در مدت کوتاه موجودیت خود آشنائی دارند، متوجه شده اند که این گروه وابسته به هیچ عقیده خاصی نبوده و بر این باور است که وجود همبستگی و اتحاد در جامعه، بخصوص برای جوامع مهاجر، میتواند مانعی از برای بروز بسیاری از مشکلات باشد. حمایت از پناهجویان تحت عنوان " نه به بازگشت های اجباری"  آغازگر حرکت افرادی شد، که خیلی سریع متوجه آن شدند که در صورت متحد و متشکل بودن جامعه نه فقط این مسئله، بلکه بسیاری از مشکلات دیگر یا بوجود نیامده و یا در صورت بروز میتوان به نحو بهتری با آنها برخورد نمود. همزمان و در حمایت از اعتصاب غذای سه روزه تنی چند از افراد جامعه در تورنتو، در اعتراض به زندانی بودن نسرین ستوده ، فعالیت های این گروه آغاز و شروعی از برای حضور آنها در صحنه بوده است.

در رابطه با این انتخابات،همانطور که قبلا هم اعلام شده، هدف این گروه در درجه اول حرکت در جهت تشویق و جذب بیشتر افراد از برای شرکت در این فعالیت سیاسی- اجتماعی میباشد تا حمایت از کاندیدای خاص. از همین رو سعی بر آن دارد که این نحوه برخورد و تفکر را ترویج داده، و تا جای امکان این انتخابات را از جنبه رقابتی خارج کرده و به یک حرکت جمعی بزرگ و همسو، که حاصلش فرستادن یک نماینده ایرانی در پارلمان فدرال خواهد بود، مبدل نماید.